We wczesnym średniowieczu wieś należała do rycerskiego rodu Pomianów. Z Głojkowa wywodzi się pierwszy znany przedstawiciel tego rodu -Przecław, który podarował Głojkowo klasztorowi cysterskiemu w Łeknie w 1153 roku. Prawo posiadania Głojkowa, jako jednej z wielu wsi należących do cystersów łekneńskich, potwierdził papież Honoriusz III w bulli protekcyjnej w 1218 roku.
W 1583 roku właścicielm wsi był M. Borzewicki. W 1780 roku wieś posiadał miecznik inowrocławski Andrzej Słubicki herbu Prus II. W 1792 roku właścicielem był Mateusz Biesiekierski, w 1797 roku -- Paweł i Katarzyna Tuszyńscy. W 1800 roku Głojkowo znajdowało się w rękach Mateusza i Marianny Garczyńskich, od 1837 roku - Józefa Duszyńskiego i jego żony Emilii z domu Jaraczewskiej. W 1869 roku wieś przeszła w posiadanie Hipolita Duszyńskiego i jego żony Teofili z domu Trzcińskiej. Od 1877 roku właścicielem Głojkowa była niemiecka rodzina Timmów, najpierw Rudolf Timm, a od 1898 roku
Wanda Timm z domu Wegner. W 1903 roku majątek ziemski odziedziczył Maksymilian Rudolf Timm. W 1935 roku właścicielem wsi stał się Rudolf He-inecke z Wybranowa.
Na podstawie wniosku Urzędu Ziemskiego woj. pomorskiego w Bydgoszczy z dnia 23 lipca 1946 roku majątek ziemski o powierzchni 245,73 ha przejął Skarb Państwa Polskiego.
W 1489 roku we wsi znajdowało się 5 łanów zasiedlonych, 4 łany opuszczone (deserty), 1 łan wydzielony z pól folwarcznych. W tym czasie istniał folwark szlachecki. W latach 1510-1511 dochody z poradlnego z 7 łanów ziemi w Głojkowie czerpało starostwo inowrocławskie. W latach 1527-1597 z Głojkowa przekazywano 15 grzywien na utrzymanie prebendy w Dziewie. W 1583 roku znajdowało się 8 łanów ziemi zasiedlonej i 3 opuszczonej. Od XIV do XVIII wieku wieś należała do województwa inowrocławskiego. W latach 1655-1660 szkody wyrządziła wojna polsko-szwedzka. Zniszczenia gospodarcze spowodowała także wojna północna z lat 1700-1721. W 1733 roku we wsi były 4 chałupy.
W 1772 roku w wyniku I rozbioru Polski wieś dostała się pod panowanie pruskie. W 1780 roku w Głojkowie mieszkały 24 osoby. W latach 1807-1815 Głojkowo należało do Księstwa Warszawskiego. W 1815 roku znalazło się ponownie w zaborze pruskim. Około 1881 roku wieś liczyła 965 mórg, 3 domy i 74 mieszkańców, w tym 36 analfabetów. W 1905 roku wieś zamieszkiwało 120 osób. Na początku XX wieku na terenie Głojkowa i Dziewy został wydzielony przez państwo pruskie okręg łowiecki o powierzchni 635 ha.
W 1919 roku wieś znalazła się w granicach II Rzeczypospolitej. W latach 20. XX wieku Głojko-wo zajmowało obszar 250 ha. W 1931 roku wieś zamieszkiwało 105 osób. W 1933 roku Głojkowo weszło w skład gminy obwodowej Dąbrowa Biskupia.
W latach 1939-1945 wieś znajdowała się pod okupacją Niemiec hitlerowskich. Została oswobodzona w styczniu 1945 roku.
Źródło: Gmina Dąbrowa Biskupia / Historia i współczesność / Informator / autor: Katarzyna Hewner |